Dag 12: Bryce National Park

Nadat we de vorige nacht zo slecht hebben geslapen, besloten we om niet vroeg te vertrekken naar Bryce National Park. Goede keuze, want ook afgelopen nacht sliepen we niet zo goed. We doen dan ook rustig aan met het inpakken van de tent etc.

Als je van de Watchman campground naar Bryce rijdt, rij je een stuk door Zion National Park. Dit stuk van de route is erg leuk. We wilden nog stoppen voor een uitzichtpunt, de Canyon Overlook Trail, maar op een of andere manier rijden we hier langs zonder het door te hebben. Toen we bij de uitgang van het park aankwamen, wisten we dit zeker. Zin om weer terug te rijden hebben we eigenlijk ook niet. We rijden door naar onze camping in Bryce. Halverwege rijden we op een stuk weg waar we veel dode herten langs de weg zien liggen en dit is erg naar om te zien, vooral omdat we zoveel van deze mooie beesten op de camping hebben zien lopen.

De weg van Zion naar Bryce is niet lang en we komen al vroeg op de middag aan in Bryce. We overnachten op de camping van Ruby’s Inn, dus geen camping in het nationale park zelf. Deze camping hebben we pas vlak van tevoren geboekt. Het originele idee was om naar de first come, first serve camping in het park te gaan (Sunset campground), maar we bedachten ons dat het tussendoor ook wel fijn is om op een commerciële camping te overnachten met douches op de camping zelf, wifi en een zwembad. De camping van Ruby’s Inn bevalt ons eigenlijk heel goed. Je mag als tent-kampeerders zelf een vrij plekje uitzoeken door het papier wat je ontvangt bij het inchecken in een mapje te stoppen bij de kampeerplek. Zo weet iedereen dat jij deze plek al geclaimd hebt.

Na het tent opzetten hebben we geen zin meer om nu nog naar Bryce te gaan. We zien op internet dat de komende dagen in onze volgende stop regenachtig gaan worden. Dat is jammer, want we hadden het plan om een dag te gaan kanoën op Lake Powell. Aangezien deze activiteit wegvalt, hebben we ineens een dag ‘over’ bij de omgeving van Lake Powell, dus besluiten we om vandaag te relaxen. Morgen zullen we naar het park gaan. De rest van de dag doen we dus ook niet veel, behalve zwemmen. Helaas was het zwembad bij de camping al dicht voor het seizoen, maar we mochten als campinggasten ook gebruik maken van het zwembad en jacuzzi bij Ruby’s Inn.

We hebben geen eten meer in onze koelbox, dus gaan we uit eten. Niet in de omgeving van de camping, want daar hoort zowat alles bij de Ruby’s Inn. Deze eetgelegenheden worden niet goed beoordeeld. Misschien omdat ze zo weinig concurrentie hebben, besteden ze weinig aandacht aan de kwaliteit? Wij rijden naar het restaurant Bryce Canyon Pines, zo’n 10 minuutjes verderop. We moeten door drukte 30 minuten wachten voor een tafel, maar het eten is het waard. We eten een heerlijke hamburger. We nemen ook voor het eerst een toetje, omdat ze adverteren met huisgemaakte taarten. Ik ben wel benieuwd naar een homemade apple pie en Chris neemt een Boysenberry pie (Boysenberry is een kruising tussen een braam en framboos). De taart ziet er niet uit (doordat het warm is loopt de vulling uit), maar het is verrukkelijk.

’s Avonds in onze tent is het toch behoorlijk fris. Bryce ligt nog weer wat hoger dan de andere plaatsen, waardoor het ’s nachts snel afkoelt. Chris slaapt zelfs met een trui én een vest aan. Ik hou het zelf bij één trui. Het is koud, maar daar kun je je opkleden. Ik heb dit veel liever dan de wind in Zion!

Dag 11: Zion National Park

Helaas is ons plan om op tijd uit bed te gaan voor een lange wandeling mislukt. We hebben gewoon niet kunnen slapen in de tent vannacht! Eerst was het nog lang te warm in de tent, maar toen de wind eindelijk verkoeling bracht, werden we daar ook niet blij van. De tent wapperde ontzettend en hield ons zowat de hele nacht wakker. Toen de wekker om 6.20 ging, zijn we er niet uitgegaan.

Uiteindelijk liepen we om half tien naar de shuttle bussen, die je verder het park inrijden. In de drukke zomermaanden mag je daar namelijk zelf niet met de auto komen. Toen we de rij zagen voor de shuttles snapte ik dat wel, en het is nu niet eens meer het hoogseizoen. Gelukkig kwam er wel elke 5 minuten zowat een nieuwe bus aanrijden, waardoor het wachten nog best mee viel.

Ons doel, de lange wandeling naar Observation Point, hebben we niet gedaan. Mede omdat we zo slecht geslapen hebben en dit een zware tocht is, en ik toch al mijn bedenkingen had omdat er gewaarschuwd werd voor diepe afgronden. Met mijn hoogtevrees misschien niet handig. Het was wel moeilijk te bedenken welke wandeling we dan wel zouden gaan lopen. Wandelingen als de Angel’s Landing trail zijn al helemaal uit den boze voor iemand met hoogtevrees. Uiteindelijk hebben we gekozen om eerst met de shuttlebus naar de laatste stop te tijden en daar een korte wandeling te maken (Riverside Walk), naar het begin van de Narrows. Als je de Narrows wandelt, dan loop je door de canyon in de rivier. Je moet dus wel een beetje voorbereid zijn qua uitrusting en kleding. De wandeling was niet zo bijzonder en helaas zag je op het eind van de route nog niet veel van de Narrows. Wij hadden geen kleding en/of schoenen aan waar we het water mee in wilden, dus zijn we weer teruggelopen. Gelukkig was het ook maar een kort stukje.

Daarna zijn we met de shuttlebus naar de Emerald Pools gegaan. Helaas was de route naar de Middle en Upper Emerald Pools gesloten door stormschade en konden wij alleen de korte route lopen naar de Lower Emerald Pools. Deze route was ook niet zo bijzonder en de Emerald Pools vielen wat tegen. De waterval waar je achterlangs kunt lopen was bijna droog, wat het effect wat minder maakt. Ik liep dan ook niet verder. Terwijl Chris nog wel naar de andere kant liep voor een andere blik op de waterval, werd ik door een Amerikaan aangesproken of ik een foto van hem en zijn vriendin wilde maken. Toen zijn vriendin eenmaal buiten gehoorafstand was, zei hij dat hij graag een filmpje wilde in plaats van een foto, omdat hij haar ten huwelijk ging vragen! Erg leuk om hun verloving voor ze op te nemen. Chris had niks meegekregen 😀

Na de Emerald Pools namen we de shuttlebus weer terug naar onze camping. We gingen eerst even lunchen bij onze kampeerplek en hebben nog in de zon gezeten. Om 15 uur startten we met onze laatste wandeling, de Watchman trail, die dicht bij onze camping begon. Deze wandeling vonden we, in tegenstelling tot de wandelingen van ’s ochtends, wel erg leuk en bijzonder. We hadden onderweg mooie uitzichten. Het was wel een stuk zwaarder, want het ging steil omhoog en het was inmiddels zo’n 33 graden. Bovenaan de top was het de klim meer dan waard.

’s Avonds hadden we geen zin meer om naar het plaatsje Springdale te rijden voor een restaurant of iets dergelijks, dus hebben we het vuurtje weer aangestoken voor broodje hotdogs. Deze hadden we eigenlijk als voorraad gekocht voor een andere keer, maar voor nu vonden we het prima om dit twee dagen achter elkaar te eten. Helaas is Chris zijn shirt wel kapot gegaan. Er sprong een kooltje precies tegen zijn shirt aan en dat heeft er een gat in gebrand. Uiteindelijk hebben we dankzij de wandeling in de middag een positief gevoel aan Zion overgehouden, hopelijk kunnen we vannacht beter slapen!

Dag 10: Zion National Park

Van te voren was het de bedoeling om op tijd weg te gaan uit Las Vegas, maar we vinden Las Vegas zo leuk dat we geen haast hebben. We nemen onze tijd. We vragen ons af hoe het kamperen vanavond gaat bevallen, nadat we drie nachten in zo’n mooi vijf sterren hotel hebben overnacht.

Voordat we Las Vegas echt gaan verlaten, rijden we naar de IHOP (International House of Pancakes). Deze keten staat op ons lijstje om uit te proberen. Het is al laat, dus het wordt een brunch, maar dit was ook de bedoeling. Hoeven we alleen nog maar wat te regelen voor het avondeten. De IHOP is populair, we moeten 20 minuutjes wachten voordat er een tafel voor ons vrij is. Pannenkoeken is niet per se mijn favo eten, maar als je bij de IHOP bent dan moet je dit wel bestellen natuurlijk! Ei en bacon komt een andere keer wel weer 😉 Ik bestel de pannenkoeken met aardbei en banaan en Chris heeft er één met aardbei en cheesecake-stukjes. We maken uiteraard een foto van het eten en ik wil het naar mijn moeder sturen om haar jaloers te maken, want ze houdt net als Chris erg van pannenkoeken. Balen dat we geen internet hebben. Dat is in Europa toch een stuk makkelijker! Het is erg lekker, maar ook veel. We kunnen het niet op.

Met een volle maag rijden we naar Zion National Park. Onderweg maken we in St. George nog een tussenstop bij een supermarkt waar we inkopen doen voor de komende dagen. Het is niet ver rijden naar het park, maar er is wel een uur tijdsverschil, waardoor we alsnog laat op de middag aankomen. We kamperen op de Watchman campground (plekje D31) in het park zelf. Het tent op zetten gaat dit keer een stuk vlotter.

Op de camping zijn onze twijfels over het kamperen alweer snel weg. Wat een mooie, fijne camping! Kamperen in Yosemite vonden we ook leuk, maar de faciliteiten op de Watchman campground vind ik veel beter. Oké, je hebt ook geen douches bij de camping zelf, maar dit is zover ik weet altijd zo bij de nationale park-campings. De toiletten zijn nieuw en écht goed schoon en je hebt gewoon zeep bij de wasbakken. Ook vinden we de plekken veel mooier. Het is duidelijk wat jouw plek is en waar je de tent neer kan zetten, en je hebt een mooi uitzicht op de rode rotsen om je heen. Ook lopen er hier nog meer herten op de camping, ze komen zelfs een kijkje nemen dichtbij onze tent. Wij zijn weer happy!

Aangezien het al zo laat is, besluiten we om niet meer een wandeling in het park te gaan maken. We gaan lekker in de zon zitten (het is hier 30 graden). We maken weer hotdogs en bananen met chocolade en marshmallows op de firepit. Helaas bleken de chocolate chips gesmolten. Hadden we die toch in de koelbox moeten doen. Toch smaakt het weer goed om zelf te koken bij het kampvuur en vinden we dit ook leuk om te doen.

We willen redelijk vroeg gaan slapen, omdat we van plan zijn om morgen op tijd uit bed te gaan en een lange wandeling te gaan maken. Als we naar de toiletten lopen, valt het ons op dat de zaklamp hier niet nodig is. Er is hier haast geen lichtvervuiling in de wijde omgeving, waardoor we veel sterren zien. Zo mooi! Jammer dat je daar niet zo makkelijk een foto van kan maken.

Dag 8 & 9: Las Vegas

VIVA LAS VEGAS!

Activiteiten

Natuurlijk hebben we tijdens onze dagen in Las Vegas een gokje gewaagd. Het is spannend om een gokje te wagen, maar als je niet bereid bent om echt wat uit te gaan geven, is het ook snel afgelopen. Je kunt ook niet eens fatsoenlijk achter een slot machine zitten.

 

Ons hotel, het Palazzo, is verbonden met het Venetian hotel (zelfde eigenaar) en daardoor konden we van beide hotels gebruik maken van de zwembaden. In totaal hadden we daarom de keuze uit tien verschillende zwembaden! Alle twee de dagen hebben we aan het zwembad gezeten, het was dan ook bloedheet in Las Vegas! Het was wel grappig dat de zwembaden duidelijk niet bedoeld waren om te zwemmen, maar met name om af te koelen, aangezien de baden niet heel diep waren.

We dachten ook te gaan shoppen in Las Vegas, maar dat viel tegen. Dichtbij ons hotel heb je een groot winkelcentrum, de Fashion Show Mall, waar ze in het weekend ook echt modeshows hebben. Helaas vonden wij de winkels niet leuk. Wel ontdekten wij hier de Auntie Anne’s, waar we een super lekkere snack hebben gegeten: mini hotdog bites. Gelukkig is het een keten, dus komen we het misschien nog eens tegen.

Tijdens het wandelen over de strip kwamen we langs een M&M’s store van wel vier verdiepingen! Leuk om rond te kijken, maar alles is (uiteraard) heel duur. Helaas net de meet & greet gemist 😉 , maar we hebben wel foto’s gemaakt in een photobooth.

Hotels

De hotels aan de strip zijn eigenlijk al een attractie op zich. Zoals ik in het verslag van gisteren al zei, heeft het Bellagio hotel een mooie fonteinshow (wat ons betreft een must see!). Binnen vind je ook nog eens een Botanical Garden & Conservatory, wat elk seizoen vernieuwd wordt.

Het Venetian hotel probeert ook echt Venetië na te bootsen. Zo kun je in een gondel varen (nog duurder dan in Venetië zelf!), is er een namaak-Rialto brug (met een roltrap in plaats van een trap, dat dan weer wel) en is binnenin het hotel zelfs het San Marco plein nagebootst.

Verder heb je een show bij het Mirage hotel, waarbij een vulkaanuitbarsting wordt nagebootst met een vuurshow. Het Ceasar’s Palace heeft een namaak-Colosseum en in het hotel 3 verdiepingen hoge standbeelden van Griekse goden als pilaren. Ten slotte natuurlijk ook nog het Paris hotel, met de namaak-Eiffeltoren. Het is allemaal over de top, maar wij vonden het leuk om te zien en te ervaren!

Eten

Las Vegas staat ook bekend om de vele buffeten, allemaal verschillend in prijs én in kwaliteit. Wij zijn naar een brunchbuffet geweest van het Wynn hotel. Dit lag naast ons eigen hotel, maar werd op internet tevens als een van de betere buffetten beoordeeld. Het eten was erg goed en de aankleding ook super. De foto hieronder is van de entree van de zaal.

De andere dag zijn we ’s avonds naar het restaurant de Cheesecake Factory geweest. Dit is een keten wat ik heel graag wilde uitproberen! Het is een gewoon restaurant, alleen hebben ze heel veel cheesecakes op de dessertkaart staan. Je kunt trouwens ook gewoon een punt cheesecake kopen om mee te nemen. Het eten wat je krijgt is zo’n enorme portie, dat wij het niet op konden. Helaas zaten we zo vol, dat er ook geen cheesecake meer bij kon! Zo stom, want daar was ik juist zo benieuwd naar! We besloten om een puntje in een doggybag mee te nemen naar onze hotelkamer, die we ook zeker opgegeten hebben. Gelukkig smaakte het echt heerlijk.

Ons oordeel

Wij vinden Las Vegas fantastisch, uitbundig en overweldigend. We zijn blij dat we zo midden op de strip zaten, zodat we niet veel hoefden te reizen of lopen om in de drukte te komen. Daarbij voelden we ons bij de ‘uiteinden’ van de Strip, met name de kant bij het Stratosphere hotel, wat minder prettig.

Dag 7: Death Valley en Las Vegas

De langste rijdag van deze vakantie is aangebroken. We rijden vanaf Mammoth Lakes door Death Valley en eindigen in Las Vegas. Voor 9 uur rijden we weg van ons hotel. Zelfs voor we Death Valley inrijden zien we al grote stukken lang nergens een stadje of huizen, niet eens in de verte. Death Valley zelf is leuk om eens doorheen te hebben gereden. We hebben besloten in Death Valley niet naar bezienswaardigheden te rijden, vooral omdat we al zo’n lange rijdag hebben. We stoppen wel bij Zabriskie Point (lag op de route 😉 ) en dat zag er wel heel leuk uit. Het is alleen zo warm (in de 40 graden) dat we het snel voor gezien houden en Death Valley verlaten.

Rond 17 uur komen we aan in Las Vegas en het is superdruk in het verkeer. We rijden ook nog eens verkeerd, dus het aankomen in het hotel verloopt niet heel soepel. Ons hotel, The Palazzo, is een vijfsterrenhotel en zit midden op de strip. We hebben een heel goede deal gevonden via de site Priceline en we hebben het echt getroffen. Bij het inchecken vragen ze of we geïnteresseerd zijn in een upgrade (tegen betaling uiteraard) voor bijvoorbeeld een kamer met uitzicht. Niet gedaan natuurlijk. Ook niet nodig, want we kijken nu ook deels uit op de Venetian en op de High Roller, het grote reuzenrad, en dat is ook al heel leuk.

Als we op de strip lopen kijken we onze ogen uit. Alles is overweldigend. We gaan eten bij Gordon Ramsey’s fish & chips restaurant (Hij is hier goed vertegenwoordigd, hij heeft ook een pub, hamburger- en steak restaurant, naast zijn originele Hell’s Kitchen restaurant). Super lekker! Daarnaast bekijken we ook nog de fonteinshow van het Bellagio hotel. Alles is hier echter zo groot en je loopt heel veel, dat terwijl we terug lopen naar ons hotel de volgende fonteinshow alweer begint. We zijn nog maar aan de andere kant van de fontein gelopen. We bekijken deze ook, want de shows verschillen van elkaar per nummer dat gedraaid wordt.