Dag 6: Tioga Pass & Bodie Ghost Town

Vandaag is het helaas alweer tijd om Yosemite te verlaten. Het kamperen is goed bevallen, vooral omdat we zo echt midden in de natuur zitten. Dat wordt deze ochtend wel weer bevestigd: er loopt ineens een vos over onze kampeerplaats terwijl wij aan het opruimen zijn.

We rijden via de Tioga Pass het park uit. Het is een mooie route. Er wordt gewaarschuwd voor wildlife en ja, hoor: onderweg zien we ineens een hert met een groot gewei langs de kant van de weg! Gelukkig stond hij daar stil. Onze eerste stop is bij Olmsted Point, waar we zowat worden weggewaaid. Daar staan we dan in onze zomerse kleding en ik in sandalen! Iets te fris. Onze tweede stop is bij Tenaya Lake, waar het al iets minder waait. Het is een erg mooi meer met helder water. Na het foto’s maken hebben we het wel gezien, want ook al waait het minder, het is nog steeds fris.

Nadat we Yosemite uitgereden zijn, rijden we naar Bodie. Dit plaatsje is een Ghost Town wat onstaan is tijdens de Gold Rush. Alles wat je ziet is nog authentiek, want er wordt alleen gerestoreerd, niets verbouwd. Erg leuk om te zien. Je waant je echt in oude tijden. Helaas is de weg ernaar toe heel slecht! De laatste 3 miles is namelijk onverhard. Na de eerste paar meter dacht ik al, “waar zijn we aan begonnen?!”.

Na het bezoek aan Bodie, rijden we door naar ons hotel in Mammoth Lakes. Dit is voor ons echt een overnachtingshotel op weg naar Las Vegas. Het dorpje Mammoth Lakes is in de winter een ski-oord voor de Amerikanen en ons hotel, de ‘Alphenhof Lodge’ is ook in Oostenrijkse/Zwitserse sferen. Erg grappig. Bij het inchecken krijgen we een gratis upgrade naar een King room! ’s Avonds eten we bij een lokale hamburger restaurant, heel origineel genaamd ‘Burger Restaurant’. Maar het smaakte erg goed!

Dag 5: Yosemite National Park

Vannacht schrokken we rond 4 uur ergens wakker van, maar beiden geen idee van wat. Ik werd nogal wat paranoia van alle beer waarschuwingen, dus ik was bang dat er een beer op onze camping liep. Slapen ging daarna voor mij natuurlijk wat moeizaam! Waarschijnlijk was het gewoon niks, of viel er gewoon een dennenappel op onze tent. Maar ´s nachts kun je gekke dingen in je hoofd halen. Overigens waren onze nieuwe buren ook pas om half 2 ´s nachts aangekomen en deden geen enkele moeite om te fluisteren ofzo tijdens het tent opzetten. Al met al geen beste nacht.

Ontbijten doen we, net als gisteren, met broodjes kaas en nutella bij onze picknicktafel. Lekker makkelijk. Rond half 10 komen we aan bij onze eerste stop, maar helaas is de parkeerplaats bij Sentinel Dome/Taft Point helemaal vol. Daar baal ik erg van. Ik dacht dat we wel op tijd genoeg zouden zijn! Je merkt dus toch heel goed het verschil tussen een doordeweekse dag en het weekend (vandaag is het zaterdag). We rijden door naar Glacier Point, wat al op de planning stond, en maken foto’s bij het uitzichtpunt. Dan wordt Chris gebeld door zijn ouders (het is zijn verjaardag!) Wat toevallig dat we nu op zo’n hoog punt staan, want we hebben al sinds het wegrijden uit Three Rivers geen internet meer en ook geen bereik in Yosemite Valley.

Dan staan we voor een dilemma. Het doel van vandaag is om de Sentinel Dome / Taft point loop te hiken, maar ja, die parkeerplaats is vol. Ik wil nog wel weer terugrijden om te kijken of er nu wel een plekje is, maar Chris weet me daar gelukkig van te weerhouden. Wat wat doen we als er nog geen plek is? Weer terug naar Glacier Point? We besluiten om dan maar vanaf Glacier Point naar Sentinel Dome te gaan hiken en dat blijkt later een goede beslissing. Ik dacht dat je de kilometers die je maakt naar Sentinel Dome bij de hike op moest tellen, maar dat was gelukkig niet helemaal zo. Wel moesten we de een stuk extra klimmen, wat de hike zwaarder maakte.

Aangekomen bij Sentinel Dome, moesten we voor de top nog een heel steil stuk beklimmen. Ik neem mijn tijd, we hebben geen haast. Op de top heb je een 360 graden uitzicht op de bergen en het is echt super mooi. Ik vind het uitzicht hier nog veel mooier dan vanaf Glacier Point. Het is de zware hike dus wel waard!

Daarna lopen we door naar Taft Point, waar helaas mijn hoogtevrees me parten speelt. Ik was nog van plan om naar een hekje te lopen, maar daar stond op dat moment een Aziatische vrouw met een hond en ik zag het al bijna misgaan. Ze was druk aan het poseren en had niet goed door dat haar hond zo bang was dat hij terug wou springen, weg van het hekje, bij de afgrond vandaan. (Ik gaf hem groot gelijk 😉 ) Toen hij inderdaad sprong, viel ze bijna en moest ze zich aan de railing vastgrijpen. Nee bedankt. Christ mocht van mij ook niet te dicht op de rand van de afgrond staan. Jammer, maar we hebben al zoveel moois gezien.

We lopen nu terug naar Sentinel Dome via het andere pad en zien ergens een groepje mensen staan. Toch even kijken. Het blijkt een super mooi uitzichtpunt te zijn waar je uitkijkt op de vallei. Het is volgens mij onofficieel en heeft ook geen naam of bordje, maar we zijn erg blij dat we dit gespot hebben. Voordeel is dat ik hier geen last heb van mijn hoogtevrees, zodat we alsnog mooie foto’s kunnen maken. Na Sentinel Dome lopen we weer hetzelfde stuk terug naar onze auto bij Glacier Point, maar nu met een fikse daling wat nogel belastend is voor onze knieën. Als we er bijna zijn, zien we een lange rij auto’s. Ik vraag me af waar ze op staan te wachten, maar we zien het snel. Er is nu gewoon een file om bij de parkeerplaats van Glacier Point te komen! Oké, nu klaag ik niet meer over dat er geen parkeerplek voor ons was bij Sentinel Dome als ik zie hoe deze mensen gewoon in de file staan!

Om half vijf komen we aan bij Yosemite Village en eten we een hamburger bij de Village Grill. We gaan nog douchen en ’s avonds weer bij ons kampvuur zitten. Helaas moeten we morgen weer verder!

Dag 4: Yosemite National Park

Het slapen in de tent is goed bevallen. Alleen ’s ochtends werd het wat frisjes. We ontbijten met broodjes kaas en nutella bij onze eigen picknicktafel. We rijden eerst naar het Visitor’s Centre, omdat we bij de ingang geen Park Newspaper hebben gekregen, zoals we die wel bij Sequioa kregen. Daarbij zou ik ook graag nog een kaartje willen hebben van het park, of in ieder geval de shuttles. Bij het visitor’s centre zien we dat echter niet voor het grijpen liggen, dus gaan we toch maar in de lange rij staan. We hebben geluk, want er is ook een medewerker die rondloopt en mensen uit de rij aanspreekt of hij ze kan helpen met een korte vraag. Scheelt hen natuurlijk ook weer. Hij helpt ons aan een kaartje en geeft ons nog advies voor onze hikes. Hij is superenthousiast over de wandeling die we voor die ochtend gepland hebben staan, wat ons ook weer enthousiast maakt. We gaan met een goed gevoel weg, maar wel zonder Newspaper.

Onze eerste wandeling is de Cook’s Meadow wandeling. Het is een erg mooie wandeling door de vallei en we maken veel foto’s. Het is een loop, dus we komen weer uit bij het visitor’s centre. Daar is ook een supermarkt en we kopen onder andere brandhout voor onze fire pit (zit bij elke kampeerplaats erbij). We rijden weer terug naar onze camping, eten een broodje en gaan dan op weg naar onze tweede wandeling. Deze wandeling is wel een stuk zwaarder. We lopen de Mist Trail naar de Vernal Falls waterval. De route is steil omhoog en dat is best zwaar in de brandende zon. Op het eind loop je ook via niet al te beste treden. De waterval is leuk om te zien, maar uiteraard niet te vergelijken met hoe deze waterval er in het voorjaar en vroege zomer uitziet. Nu is het een kleine straal. De terugweg is dezelfde route terug en dat dalen is nu zwaar op de kniëen. Ook zijn die treden super glad.

Voor het avondeten gaan we dit keer niet meer op pad, maar gaan we zelf koken op onze fire pit! We hebben bij de supermarkt in Yosemite Village hout gekocht zodat we vuur kunnen maken en een ‘klem’ waar we worstjes in kunnen doen om boven het vuurtje te verwarmen. We eten dus hotdogs! Daarna leggen we bananen in schil op het rooster met daarbij marshmallows en chocolade chips. Erg lekker toetje!

Dag 3: Naar Yosemite National Park

Zoals gezegd, onze eerste stop op weg naar Yosemite National Park (4 uur reistijd) is weer de Walmart. Dit keer rijden we alvast een stuk verder en stoppen we bij de Walmart in Fresno, een grote plaats. Na zowat anderhalf uur zijn we eindelijk klaar en hebben we nagenoeg alles. We zijn wel gefrustreerd. De Walmart is erg groot en het is beter om van te voren alvast een beetje op te zoeken waar wat ligt.
Bij het binnenrijden van Yosemite kunnen we onze NP pass laten zien en makkelijk doorrijden. Onderweg naar Yosemite Valley zien we op sommige plekken duidelijk de gevolgen van de grote bosbrand de Ferguson Fire. Deze bosbrand woedde in juli en augustus en Yosemite zat toen ook een tijd dicht. De bomen zijn zwart en verwoest. De rook is in ieder geval wel helemaal uit het park verdwenen. Gelukkig is de Valley onaangetast.

Nadat we een tunnel door zijn gereden, komen we aan bij het eerste uitzichtpunt: “Tunnel View”. Ook hier vinden we makkelijk een parkeerplek, ondanks dat we op een druk moment van de dag zijn (3 uur ’s middags). Het uitzicht is erg mooi en we maken dan ook veel foto’s.

Na 20 minuutjes komen we eindelijk aan in de Valley en het is supermooi! We rijden naar onze camping, Upper Pines. We hebben een mooi plekje (nummer 207) in de laatste loop aan de buitenkant. Daardoor hebben we een rustig plekje met weinig buren om je heen. De camping is groot, maar wel mooi in de natuur. We zien meteen al herten op de camping rondwandelen. Er is ook een redelijk grote kans op beren, dus hebben we een ‘Bear box’ waar alles in moet wat een geur af kan geven waar beren op af komen. Al het eten wat we bij ons hebben, maar ook alle toiletspullen moeten erin.

We zijn beiden geen kampeerders, dus het is even kijken hoe we de tent op gaan zetten. Het opzetten van de tent gaat prima. Het luchtbed iets minder. We kozen voor een handpomp, omdat dat veel goedkoper is. Hebben we dat luchtbed opgeblazen, blijkt het te groot te zijn! We kunnen de tent nu niet meer dichtritsen. Heel frustrerend. We moeten hem dus eerst weer wat leeg laten lopen en omdraaien en dan past het gelukkig wel. Aangezien het al donker wordt, lopen we naar Half Dome Village. Hier zitten de douches en wat eetgelegenheden. We delen een large pizza. We zijn heel moe en vallen al snel in slaap.

Dag 2: Sequoia National Park

Vandaag hebben we een bezoek aan het Sequoia National Park gepland. Dankzij de jetlag zijn we vroeg wakker en zitten we kwart voor zeven aan het ontbijt. Wij zijn geen ochtendmensen en hebben op vakantie ook nog nooit zo vroeg aan het ontbijt gezeten! Het gratis ontbijt is hartstikke prima. We propten ons vol met broodjes bacon en roerei. Daarnaast hadden ze ook een wafel ijzer waar Chris gebruik van heeft gemaakt.

Om kwart voor acht vertrokken we en reden we in 15 minuten naar de ingang van Sequioa NP. We hebben daar een Annual Pass gekocht twv 80 dollar, waarmee we deze vakantie elk National Park in kunnen. We doen nogal wat NP´s aan (entree zo 30 dollar per park), dus dat scheelt behoorlijk! Na zo’n 40 minuten komen we aan bij werkzaamheden, maar dit wisten we gelukkig van tevoren. Elk heel uur gaat de weg open en mogen auto’s er langs rijden. Na een klein kwartiertje mogen we er langs en binnen korte tijd zijn we dan ook ‘echt’ in het park. Hier zien we langs de route al veel mooie Sequioa bomen.

Onze eerste stop is Moro Rock, een grote rots die we gaan ‘beklimmen’. Ik had gelezen dat je dit het beste eerst op de dag kunt doen, omdat er maar een kleine parkeerplaats is die zo vol staat. We merken dat het geen hoogseizoen meer is, want we hebben genoeg plek. Fijn dat het niet zo druk is. Moro Rock beklommen we door 400 treden te klimmen naar de top, zo’n 75 meter hoogteverschil. Het is een smal pad en op een gegeven moment begint mijn hoogtevrees op te spelen. Ik ga toch door. Gelukkig maar, want behalve dat stuk vind ik het geen enge stukken. Eenmaal boven is het uitzicht super mooi (met een railing gelukkig ;))

Op de weg naar beneden maken we nog een praatje met een groep Amerikanen die hier op een motortrip zijn. De Amerikanen zijn tot nu toe allemaal erg vriendelijk. Als we net weer de parkeergarage afrijden op weg gaan naar onze volgende stop, komen we een tegenligger tegen op een smal stuk van de weg. Wij rijden iets naar achter, zodat ze ons kunnen passeren. Het blijkt een ranger te zijn. Ze steekt haar hand uit het raam en ik denk nog dat ze zwaait, omdat ‘alle Amerikanen toch zo vriendelijk zijn’. Gelukkig zwaai ik niet terug, want ze bedoelde dat we moesten stoppen. Wat bleek, we mochten daar helemaal niet rijden want het was een eenrichtingsweg! Na het omkeren, stond ze na de bocht op ons te wachten. Ze vertrouwde blijkbaar niet dat we wel echt gingen keren 😉

Via de juiste route komen we aan bij de parkeerplaats voor de General Sherman Tree, de grootste van de Sequioa’s. Sequoia’s zijn de grootste bomen ter wereld in volume, niet in hoogte, en zijn de oudste 2700 jaar oud. Bij de General Sherman maken we uiteraard een foto. Bij de General Sherman Tree begint ook de Congress trail, de wandeling die we gaan lopen. Hier staan naast de General Sherman de andere grootste bomen die een naam waard zijn, als de President Tree en Chief Seqoyah. Al zien ze er allemaal supergroot uit. Erg indrukwekkend!

Na ons bezoek aan Sequoia NP rijden we naar de plaats Visalia om te eten (vroeg diner, want we hebben de lunch geskipt en dus erg honger!) en om naar de Walmart te gaan. We eten bij Chubby’s, een echte Amerikaanse diner. Het eten smaakt goed, vooral de club sandwich. Bij de Walmart halen we allereerst onze bestelling op. Voor vertrek hadden we alvast een tent en slaapzakken besteld, omdat het in het naseizoen niet meer overal op voorraad is. Onze eerste order ging nog mis, omdat de spullen pas donderdag na 18 uur opgehaald konden worden. Dan wilden we allang in Yosemite zijn! Die hadden we dus geannuleerd en deze (misschien wat mindere) tent besteld. Leverde nog behoorlijk wat gestress op want je wilt niet zonder tent zitten! De Walmart is verder super groot en het duurde echt een eeuwigheid om uberhaupt iets te vinden. Gelukkig hebben we voor morgen ook tijd ingepland om naar de Walmart te gaan, want we hebben nog niet alles wat we willen.